جلوگیری از شکستن لولههای آزمایشگاهی: راز، دقت ۰.۱ درجه سانتیگراد است!
هیچ چیز بدتر از صدای شکستن ناگهانی لولههای آزمایشگاهی وجود ندارد. این کار باعث ناراحتی میشود و همچنین محیط آزمایشگاه را نیز کثیف میکند. معمولاً این اتفاق به دلیل تنشهای داخلی است که در فرآیند خنک شدن لولهها برطرف نشدهاند.
اگر دما حتی چند درجه نیز تغییر کند، در واقع در حال استفاده از ابزاری خطرناک هستید. به همین دلیل از فرستندههای مادون قرمز پوشیده شده با طلا استفاده میکنیم؛ این فرستندهها به ما امکان میدهند تا دما را به خوبی کنترل کنیم و لولهها را سالم نگه داریم.
چرا پوشش طلایی مهم است؟
اکثر گرمکنهای کوارتز، گرما را به صورت یکسان در سراسر لولهها پخش میکنند؛ اما این روش کافی نیست. ما از پوشش طلایی برای تغییر الگوی انتشار گرما استفاده میکنیم. طلا، طول موجهای کوتاهتر را منعکس کرده و انرژی را در یک باند مشخص از اشعه مادون قرمز قرار میدهد. این کار باعث میشود گرما به طور یکنواخت در لولهها پخش شود؛ در نتیجه، نقاط سردی که باعث ضعیف شدن دیواره لوله میشوند، ایجاد نمیشوند.
راز دقت ۰.۱ درجه سانتیگراد
حفظ دما در محدوده ۰.۱ درجه سانتیگراد، فقط با استفاده از کنترلرهای پیشرفته امکانپذیر نیست؛ بلکه مهمتر این است که گرمکن چقدر سریع واکنش نشان میدهد. فرستندههای پوشیده شده با طلا، دارای انرژی حرارتی بسیار پایینی هستند؛ بنابراین میتوانند دما را به سرعت تنظیم کنند. این امر باعث میشود که سیستم بتواند تغییرات دما را در همان ابتدا تصحیح کند.
معایب استفاده از این روش
برخی معایب این روش وجود دارد: استفاده از گرمکنهای با دقت بالا، راهحلی ساده نیست. پوششهای طلایی نیز حساس هستند؛ اگر در محیط آزمایشگاه گازهای خورنده وجود داشته باشد، پوشش طلا پوسته پوسته میشود یا اکسید میشود. بنابراین باید این فرستندهها را کاملاً تمیز نگه داشت. همچنین، این روش برای گرم کردن حجم زیاد از لولهها مناسب نیست؛ بلکه برای تنظیم دقیق دما استفاده میشود.
یک نکته مهم: از سیمهای با دمای بالا استفاده کنید و ترموکوپلها را دقیقاً روی سطح لوله قرار دهید. اگر سنسور در فاصله دو اینچی از لوله قرار داشته باشد، دقت ۰.۱ درجه سانتیگراد بیفایده خواهد بود.