چرا اکثر گرمکنهای فضای باز در واقع از کار میافتند (و چگونه میتوان آن را اصلاح کرد)
راز کوچکی درباره گرمکنهای فضای باز با رده حفاظت IP55 وجود دارد: این گرمکنها به ندرت به دلیل سوختن عنصر گرمایشی از کار میافتند. معمولاً، علت واقعی مشکل، جایی است که سیمها وارد بدنه گرمکن میشوند.
فکر کنید؛ این گرمکنها در فضای باز قرار دارند و در عرض چند دقیقه از دمای بسیار پایین به دمای بسیار بالا درمیآیند. این امر باعث ایجاد یک اثر «تنفسی» میشود؛ یعنی گرمکن گرم میشود، منبسط میشود، و وقتی سرد میشود، هوای مرطوب از هر شکاف کوچکی در سیمها وارد میشود.
مبارزه با گرما و رطوبت
سیمهای رسانای الکتریسیته، تقریباً همیشه نقطه ضعیف هستند. اگر از چسبهای ارزانقیمت استفاده کنید، آنها خشک شده و ترک میخورند. وقتی که این محافظت از بین برود، اکسیژن و رطوبت مستقیماً به مس سیمها نفوذ میکنند.
در این صورت، سیمها اکسیده میشوند، عایقبندی آنها از بین میرود و همه چیز شروع به تخریب میکند.
برای جلوگیری از این امر، ما از روشهای صحیح استفاده میکنیم؛ از مواد سیلیکونی با کیفیت بالا و قابلیت مقاومت در برابر گرما استفاده میکنیم. این روش، از ورود رطوبت به داخل گرمکن جلوگیری کرده و سیمها را در محل خود نگه میدارد. هدف این است که اجزای داخلی گرمکن، در هر شرایط آب و هوایی، محافظت شوند.
چرا «خوب کافی» کافی نیست
شما میتوانید گرمکنهای زیادی را پیدا کنید که ادعا میکنند دارای رده حفاظت IP55 هستند، اما وقتی به داخل آنها نگاه میکنید، متوجه میشوید که فقط از محافظهای لاستیکی ساده استفاده شده است. این محافظها مقاومت کافی ندارند.
ما روشهای متفاوتی برای این کار استفاده میکنیم؛ ابتدا از محافظت مکانیکی استفاده میکنیم، سپس از لایههای مواد عایقی مقاوم در برابر گرما.
چرا باید این مشقت را بپذیریم؟ چون اگر رطوبت وارد شود، منجر به ایجاد مشکلات جدی میشود. تنها راه جلوگیری از این امر، استفاده از سیمهای با کیفیت بالا است.
مشکلات پیچیده
البته، یک مشکل وجود دارد: هرچه محافظت بیشتری ایجاد شود، سیمها دشوارتر میتوانند گرما را دفع کنند. اگر از سیمهای نازک در محافظت کامل استفاده کنید، سیمها میتوانند از درون دچار گرمای بیش از حد شوند.
بنابراین، ما از سیمهای با ضخامت بیشتری استفاده میکنیم؛ این سیمها میتوانند گرما را تحمل کنند. هدف این است که تعادل مناسبی بین محافظت کامل بدنه و امکان تنفس سیمها برقرار شود.