De waarheid over IP66-opsluitingen in infraroodverwarmers
Op bijna alle buitenuitvoeringen van verwarmers zie je tegenwoordig de aanduiding “IP66”. Maar er is een probleem: deze classificatie geldt meestal alleen voor het buitenste deel van de verwarmer. De elektrische onderdelen zelf? Die vallen onder een andere classificatie.
Bij hoogwaardige infraroodverwarmers ligt het echte gevaar op de plek waar de leidingen in contact komen met het verwarmingselement. We zien dit steeds vaker gebeuren: de warmte van de lamp trekt terug langs de leidingen, waardoor de isolatie broos wordt en scheurt. Zodra er regen of dauw op deze scheuren terechtkomt, ontstaat er een kortsluiting.
Waarom ‘standaard’ opsluitingen niet werken
Als het om apparaten gaat die minder warmte afgeven, zijn eenvoudige siliconen of andere afsluitmaterialen voldoende. Maar voor deze verwarmers werken ze niet.
Infraroodlampen genereren enorm veel warmte. Als de opsluiting geen constante temperatuur van minstens 200°C kan verdragen, begint het materiaal te krimpen. Hierdoor ontstaan er kleine openingen tussen het materiaal en de leidingen. Dat betekent dat vocht rechtstreeks in de elektronica kan dringen.
Daarom gebruiken we alleen OEM-kwaliteit opsluitmaterialen. We maken gebruik van fluorosiliconen of keramisch glascomposieten. Deze materialen kunnen mee bewegen met het metaal wanneer deze wordt opgewarmd of afgekoeld. Als je een goedkoper alternatief gebruikt, zal de opsluiting waarschijnlijk al na één seizoen kapotgaan.
Het evenwicht: stijfheid versus trillingen
Je zou denken dat het voldoende is om de opsluiting zo stijf mogelijk te maken. Maar er is een trade-off: als de opsluiting te stijf is, wordt de leiding net een vast stuk metaal. In industriële omgevingen, waar machines trillen, kan dit fataal zijn. De kleine koperen draden in de leidingen kunnen dan breken.
Om dit te voorkomen, gebruiken we een geleidelijke overgang in stijfheid. Op de plek waar bescherming nodig is, is de opsluiting stijf, maar verderop wordt ze zachter.
Nog een tip: let op hoe het kabelpakket is bevestigd. Als de kabels zomaar hangen, zal hun eigen gewicht de opsluiting belasten. Hoe duurzaam het materiaal ook is, mechanische spanningen zullen uiteindelijk tot schade leiden. Houd de bocht半径 groot, zodat de kabels ruimte hebben om te bewegen. Op deze manier zal de opsluiting veel langer meegaan.