Waarom we onze badkamerverwarmers ‘martelen’ (zodat jij dat niet hoeft te doen)
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Stel je eens voor: één moment is het ijskoud, en het volgende moment is er veel hitte en is de kamer gevuld met dikke, zware stoom. Voeg daar nog wat waterdruppels aan toe, en je hebt een situatie die tot problemen kan leiden.
De meeste verwarmers stoppen niet zomaar met werken omdat het verwarmingselement kapot is gegaan. Meestal zijn het eerst de sluitingen en isolatiematerialen die het begeven. Zodra die kapot zijn, gaat alles anders mis.
De strijd tegen de stoom
Om ervoor te zorgen dat onze verwarmers echt lang meegaan, onderwerpen we ze aan ‘testen onder vochtige omstandigheden’. We proberen op deze manier jarenlang gebruik in een badkamer in slechts een paar weken na te bootsen.
Het probleem is dat wanneer de verwarmer aan en uit gaat in een stoomvolle ruimte, het vocht zich niet alleen op één plek ophoopt. Het komt in de kleinste spleten terecht en dringt zo naar binnen. Als de sluitingen niet perfect zijn, komt het water in contact met de elektrische contactpunten. Dan begint roestvorming en oxidatie, en uiteindelijk kan er een kortsluiting optreden.
We dwingen onze apparaten tot het punt dat ze kapotgaan. We willen precies weten waar het water binnendringt, zodat we dit kunnen voorkomen.
Het is meer dan alleen een rubberen ring
Mensen denken dat ‘waterbestendig’ betekent dat je gewoon een rubberen ring op de rand plakt. Maar het is veel complexer dan dat.
We besteden veel tijd aan het controleren van de plekken waar de kwartsbuis in contact komt met het chassis. Metaal en glas rekken en krimpen op verschillende manieren wanneer ze heet worden. Als je niet voorzichtig bent, ontstaan er kleine spleten.
We kijken ook goed naar het printplaatje. We zorgen ervoor dat de hoogspanningsonderdelen voldoende van elkaar gescheiden zijn, zodat er geen kortsluiting kan ontstaan als er wat condensatie ontstaat.
Het lastige evenwicht
Maar wacht eens: je kunt niet alles perfect afsluiten. Als we de elektronica in een plastic zak stoppen om het water buiten te houden, houden we de hitte juist binnen. Dat is weer een ander probleem. De condensatie kan de condensatoren beschadigen en de driver vernietigen.
Dus we proberen een balans te vinden tussen ventilatie en bescherming tegen water. We maken speciale barriers – kleine schermen – die de hete lucht laten ontsnappen, maar voorkomen dat waterdruppels naar binnen komen.
Het is veel proberen en falen in het laboratorium. Maar dit is de enige manier om er zeker van te zijn dat je verwarmer niet al snel kapotgaat wanneer de winter komt. We prefereren honderd apparaten op onze werkbank kapot te maken, dan dat er één apparaat op jouw muur faalt.