Banyo ısıtıcılarınızı güvende ve kuru tutmak için… Bir banyoya kızılötesi ısıtıcı yerleştirmek, aslında buhar ve nemle mücadele etmek demektir. Su buharı oldukça tehlikelidir; ısıtıcının içine sızar ve elektriğin gitmemesi gereken yerlere ulaşmasına neden olur. Eğer yalıtım yeterli değilse, akım sızıntısı veya tamamen devre kesintisi meydana gelir. Bunu engellemenin sırrı, ısıtma elemanı ile dış kabuk arasındaki bariyerdedir. Nemle başa çıkma Buharlı bir banyoda, basit yalıtım yeterli değildir. Lamba destekleri için yüksek kaliteli alüminyum seramikler kullanılır; çünkü seramikler suyu emmez. Bu sayede nem, elektriğin canlı uçlardan metal kasa içine geçmesini engeller. Ürün özelliklerinde IP44 derecesi görürsünüz, ancak asıl önemli olan bağlantı noktalarıdır. Kabloların giriş noktalarını silikon contalarla kapatarak buharın bağlantı kutusuna girmesini engelleriz. Eğer su bu uçlara sızarsa, GFCI cihazı hemen devreye girer. İnanın bana, kimse duş sırasında çalışmayan bir ısıtıcıyla uğraşmak istemez. Isı, stres ve contalar Isı, cisimleri hareket ettirir. Bir radyant lamba 20°C’den 600°C’ye çıktığında, contalara büyük bir fiziksel baskı uygulanır. Buna karşı koymak için florosilikon contalar kullanılır. Bu contalar, sürekli ısınıp soğuduğunda bile çatlamaz ve böylece ısıtıcının iç kısımları kuru kalır. Kablolar da aynı derecede önemlidir. Biz fiber camlı silikon kablolar kullanırız. Neden mi? Çünkü standart PVC kablolar erir ve soyulur; böylece çıplak bakır kalan kalır. Nemli bir odada çıplak bakır, felaketin habercisidir. Dengeyi bulmak İşin püf noktası şudur: Yüksek wattajlı lambalar odayı daha hızlı ısıtır, ancak aynı zamanda yalıtım malzemelerini de zarar verir. Eğer çok fazla wattajı küçük bir alana sıkıştırırsanız, bu contalar beklenenden çok daha hızlı bozulur. Burada önemli olan, ısı yoğunluğu ile hava akışı arasındaki dengeyi bulmaktır. Böylece kendi elektronik cihazlarınızı yanıstırmamış olursunuz.